Gregory Kurtley van der Wiel (geboren op 3 februari 1988) is een Nederlandse voetballer die als rechtsback speelt. Van der Wiel is geboren in Amsterdam en komt uit de jeugdopleiding van AFC Ajax. In 2010 ontving hij de Johan Cruyff Award voor ‘Jonge speler van het jaar’ in Nederland. Hij speelde ook voor Paris Saint-Germain, Fenerbahçe, Cagliari en Toronto FC. Van der Wiel maakte zijn debuut voor het Nederlands elftal in februari 2009 en nam deel aan de tweede plaats van Nederland op het WK 2010 in Zuid-Afrika. Oranje-ploeggenoot John Heitinga noemde hem de spirituele opvolger van Michael Reiziger voor Nederland.
De opkomst en ondergang van Gregory van der Wiel
Voor Gregory van der Wiel begon het allemaal als een sprookje: na schooltijd zwervend over straat, een balletje trappend met zijn vrienden, liet van der Wiel al zien over uitzonderlijke capaciteiten te beschikken. Vandaag, op 27-jarige leeftijd, herinnert deze zachtaardige jongen zich met een vleugje gangstermannelijkheid: “Ik heb er nooit aan gedacht om professioneel te worden. Ik begon met voetballen toen ik heel jong was, net als iedereen, op straat. Mijn moeder liet me spelen omdat ik te veel energie had.” Geboren uit een vader van het Caribische eiland Curaçao en een blanke moeder, werd Gregory van der Wiel https://znaki.fm/nl/persons/gregory-van-der-wiel een van de weinige spelers van gemengd ras in het Nederlands elftal. Maar ondanks dat hij het doelwit was van vervelende trollen toen hij voor Nederland speelde, is racisme van voetbalfans niet iets waar hij graag over praat. “Het gebeurt wel. Het was een kleine groep mensen waar we ons geen zorgen over hoeven te maken. Het is triest, maar ik was nooit bang,” zei hij in 2014.
Houd je mond
Houd je aan de clichés. Blijf kalm en meng je nooit in ruzies. Terwijl sommige mensen deze richtlijnen voor topsporters ontdekken in communicatieseminars die worden gehouden voor spelers van grote clubs, leerde Van der Wiel de ABC’s op veel jongere leeftijd, en het was pijnlijk. Hij werd op 8-jarige leeftijd aangenomen bij het trainingscentrum van Ajax in Amsterdam, waarvan het systeem het model werd voor Barcelona, dat nu de beste club ter wereld is – het was een droom die uitkwam. “De omstandigheden voor kinderen bij Ajax zijn uitzonderlijk; de spelers die daar vandaan komen worden gekocht door de grootste clubs ter wereld. Ik heb zoveel geleerd in dit centrum. Je wordt na school opgehaald; je hebt anderhalf uur om je huiswerk te maken met hulp van een leraar. Dan is er training en dan gaat iedereen naar huis.” Maar in 2002 werd het jonge talent op 14-jarige leeftijd uitgeleend aan een mindere club (die inmiddels failliet is), Harlem: een straf voor zijn oncontroleerbare en arrogante gedrag. “Ze leenden me niet uit, ze stuurden me naar de hel!” roept de jongeman uit. “Ik was een echte jongen uit een kleine stad, een praatgraag, opstandig kind, dus stuurden ze me naar een club waar de faciliteiten en de sfeer niet zo goed waren, dus ik realiseerde me hoe verwend ik was bij Ajax. Maar in Harlem, waar er minder druk op me lag, bloeide ik echt op. Ik realiseerde me dat je continu moet werken om een professional te worden. Toen ik terugkwam bij Ajax zag de staf hoe ik was veranderd, dat ik was gegroeid en toen hebben ze me gehouden.”
Sinds zijn eerste stappen in het profteam van Ajax in 2007, op 19-jarige leeftijd, is Gregory van der Wiel opgeklommen. Eerst was hij een middenvelder, maar Marco van Basten, die het team coachte van 2008 tot 2009, verplaatste hem naar de rechtsbackpositie. Het leek erop dat de speler niet geschikt was voor de zware fysieke duels die een centrale verdediger moest aangaan. De positie van een full-back, die volledige flexibiliteit vereist, paste beter bij hem: hij moest ballen onderscheppen en aanvallen, meerdere loopacties door zijn kanaal maken om beweging te creëren, rond de flanken gaan en het juiste moment weten om naar zijn teamgenoten te passen.
Het Nederlands elftal
In 2010 bevestigde de selectie van Van der Wiel voor het WK dat het goed ging met hem. En dat hield hij vol tot de finale tegen Spanje, dat Nederland versloeg. Hij was 22 jaar oud en het was de hoogste erkenning die hij ooit had gekregen en die geen enkele andere speler van PSG ooit had gekend. “In een WK-finale spelen is de droom van een voetballer. Het is me maar één keer overkomen en misschien wel de enige keer in mijn leven”, zegt hij.